Wyciek WebRTC to sytuacja, w której przeglądarka ujawnia adres IP lub ścieżkę sieciową poza granicą proxy, VPN-a albo prywatności, którą zamierzałeś utrzymać. Dzieje się tak, gdy agent ICE przeglądarki zbiera kandydatów lub wykonuje testy łączności STUN/TURN trasą, której nie chciałeś używać (zob. RFC 8445 i RFC 8828). Ten poradnik jest dla osób korzystających z VPN-a, proxy lub profilu przeglądarki antydetekcyjnej (antidetect), które chcą sprawdzić, co ich przeglądarka rozgłasza. Proces ma pięć faz: punkt odniesienia (kroki 1–3), wykrywanie (kroki 4–6), interpretacja (kroki 7–9), jedno rozwiązanie ograniczające (kroki 10–13) oraz weryfikacja połączeń i ponowny test (kroki 14–15).
Czym jest wyciek WebRTC, a czym nie jest
WebRTC to standard W3C/IETF dla dźwięku, wideo i danych peer-to-peer w czasie rzeczywistym w przeglądarce. Sam w sobie nie jest podatnością. Ujawnienie wynika z tego, jak podczas nawiązywania połączenia wykrywane i zgłaszane są adresy sieciowe. Chrome i Firefox wdrożyły WebRTC na początku lat 2010., a Safari dodał go później; obecny Edge jest oparty na Chromium i dziedziczy implementację Chrome. Dokładne wersje sprawdź w tabelach zgodności MDN, zamiast polegać na jednej dacie. Dostępność API to co innego niż to, co ono ujawnia: strona może utworzyć połączenie peer i odczytać zebranych kandydatów, nawet jeśli żadna rozmowa się nie zaczyna. Zaciemnianie kandydatów host za pomocą mDNS opisuje szkic IETF dotyczący mDNS, który omawia też przypadki, w których strona z przyznanym dostępem do kamery lub mikrofonu może zobaczyć prawdziwe adresy hosta. Sposób obsługi tego przypadku zależy od przeglądarki i jej wersji, więc sprawdź go w teście, zamiast przyjmować założenia. Wynik zależy od przeglądarki, systemu operacyjnego oraz konfiguracji VPN-a i proxy, więc możesz zobaczyć swój prawdziwy publiczny IP, adres VPN-a lub proxy albo w ogóle żadnych użytecznych danych o kandydatach.
VPN z pełnym tunelem a proxy tylko w przeglądarce
Poprawnie skonfigurowany VPN z pełnym tunelem kieruje cały ruch IP z urządzenia przez interfejs tunelu, w tym pakiety UDP agenta ICE przeglądarki. WebRTC nie omija go automatycznie, a zapytanie STUN w takiej konfiguracji zwraca adres po stronie tunelu. Ujawnienie pojawia się, gdy granica ma luki: split tunneling lub wykluczone aplikacje, kill switch, który zawodzi w trybie „fail open”, IPv6, które nie jest tunelowane, albo proxy skonfigurowane wyłącznie wewnątrz przeglądarki. Proxy w przeglądarce lub rozszerzeniu zwykle obsługuje ruch HTTP, HTTPS albo SOCKS po TCP, natomiast gniazda UDP WebRTC mogą je ominąć, o ile polityka obsługi IP w WebRTC nie zabrania ruchu UDP poza proxy (RFC 8828 opisuje to jako swój najbardziej restrykcyjny tryb). Rozszerzenie będące tylko proxy zmienia miejsce, do którego trafiają żądania HTTP(S), ale nie zachowanie WebRTC. Rozszerzenie, które ma także uprawnienie privacy Chrome, może ustawić webRTCIPHandlingPolicy, więc sprawdź, który z tych dwóch rodzajów zainstalowałeś.
Jak ICE zbiera kandydatów
Strona tworzy RTCPeerConnection, przeglądarka zbiera kandydatów, żądania STUN Binding trafiają do skonfigurowanych serwerów STUN, alokacje TURN są żądane, jeśli strona poda serwery TURN, a kandydaci są weryfikowani w testach łączności (RFC 8445). Lista iceServers jest domyślnie pusta, a skrypt może podać własne serwery STUN lub TURN. Strony wykrywające wycieki robią dokładnie to, więc nie trzeba nawiązywać żadnej rozmowy.
Cztery typy kandydatów i co oznaczają
Typ kandydata opisuje, jak poznano adres, a nie to, czy adres jest prywatny, czy publiczny: kandydat host może zawierać prywatny adres LAN, nazwę mDNS albo globalnie routowalny adres interfejsu, taki jak publiczny adres IPv6, natomiast kandydaci srflx, prflx i relay są poznawani od innych stron. Zawsze klasyfikuj sam adres oraz interfejs lub serwer, z którego pochodzi.
| Typ kandydata | Skąd pochodzi | Co oznacza dla ujawnienia |
|---|---|---|
| Host | Adresy przypisane do lokalnych, wirtualnych lub VPN-owych interfejsów sieciowych. Może to być adres prywatny, taki jak 192.168.1.20, nazwa mDNS kończąca się na .local, jeśli przeglądarka ją zaciemnia, albo globalnie routowalny adres IPv4 lub IPv6 na interfejsie. | Adres prywatny ujawnia szczegóły sieci lokalnej i jest daną wejściową do fingerprintingu; popularne zakresy prywatne są używane ponownie w niepowiązanych sieciach, więc sam adres LAN nie identyfikuje urządzenia ani użytkownika. Globalnie routowalny adres hosta (często IPv6) może być Twoim prawdziwym adresem publicznym bez udziału zapytania STUN i trzeba go porównać z punktem odniesienia. Zob. kroki 9 i 11. |
| Server-reflexive (srflx) | Zmapowany adres, który serwer STUN zaobserwował na trasie faktycznie użytej przez żądanie (RFC 8489). | Pokazuje adres widoczny na tej trasie. Za działającym VPN-em z pełnym tunelem jest to adres po stronie VPN-a, a nie adres Twojego dostawcy internetu. Staje się problemem, gdy jest równy Twojemu prawdziwemu adresowi z punktu odniesienia albo gdy różni się od niego, ale nie da się go przypisać do zamierzonego wyjścia. |
| Peer-reflexive (prflx) | Poznawany podczas testów łączności, gdy zdalny peer widzi Twój ruch ze zmapowanego adresu, którego jeszcze nie znasz (RFC 8445). | Wymaga faktycznego zdalnego peera, więc test na pojedynczej stronie zwykle go nie wyświetla. Jeśli kiedykolwiek go zobaczysz, traktuj go jak srflx. |
| Relayed | Adres transportowy przydzielony na serwerze TURN (RFC 8656). Pojawia się tylko wtedy, gdy strona poda serwery TURN. | Zdalny peer widzi adres serwera TURN zamiast Twojego, więc adres jest przed nim ukryty. Nie pokazuje to, jak Twój klient dotarł do serwera TURN, i samo w sobie nie kieruje Twojego ruchu przez proxy ani VPN. Serwer TURN widzi Twój adres źródłowy na trasie, z której skorzystało to połączenie. Maskowanie adresu i routowanie ruchu to różne właściwości. |
Szybka tabela decyzyjna
| Co obserwujesz | Prawdopodobna przyczyna | Gdzie to naprawić |
|---|---|---|
| srflx jest równy Twojemu IPv4 z punktu odniesienia, przy proxy tylko w przeglądarce | Ruch UDP WebRTC nie jest wymuszany przez proxy | Ustaw politykę obsługi IP w WebRTC: krok 11 (Firefox) lub krok 12 (Chrome/Edge) |
| srflx jest równy Twojemu IPv4 z punktu odniesienia, przy VPN-ie z pełnym tunelem | Split tunneling, wykluczenie aplikacji lub kill switch zawodzący w trybie „fail open” | Napraw konfigurację VPN-a (krok 10), a nie przeglądarkę |
| IPv6 host lub srflx jest równy IPv6 z punktu odniesienia, a IPv4 wygląda czysto | IPv6 nie jest tunelowane | Włącz IPv6 w VPN-ie lub wyłącz IPv6 na interfejsie (krok 10) |
| Tylko prywatni lub mDNS-owi kandydaci host | Ujawnienie szczegółów LAN i fingerprinting, a nie wyciek publicznego IP | Opcjonalne ograniczenie: kroki 11 lub 12 |
| Adres relay lub srflx, którego nie da się przypisać | Trasa do serwera TURN lub STUN jest nieznana | Przechwycenie pakietów: kroki 6 i 8 |
| Safari lub profil przeglądarki antydetekcyjnej | Mechanizmy kontroli różnią się od pozostałych | Krok 13 |
Zakres i ograniczenia
W tym poradniku nie przeprowadzono testów wersji przeglądarek na 2026 rok; własne wersje i warunki zapisujesz w kroku 1. Nazwy ustawień i wartości polityk pochodzą z podlinkowanej dokumentacji Mozilli i Chrome i mogą się zmieniać między wersjami, więc potwierdź je w swojej kompilacji. Adresy IP w przykładach to adresy dokumentacyjne, a nie pomiary. Strona testowa pokazuje tylko to, co wywołuje konfiguracja STUN/TURN tej strony. Pojedynczy czysty wynik lub pusta lista kandydatów nie dowodzi ochrony przed każdą witryną, siecią ani późniejszą aktualizacją przeglądarki. Wynikiem tego poradnika jest „nie zaobserwowano ujawnienia w testowanych warunkach”, a nie dowód anonimowości.
Główne źródła
- RFC 8445: Interactive Connectivity Establishment (ICE)
- RFC 8489: Session Traversal Utilities for NAT (STUN)
- RFC 8656: Traversal Using Relays around NAT (TURN)
- RFC 8828: WebRTC IP Address Handling Requirements
- Szkic IETF: Using mDNS to protect WebRTC ICE candidates
- MDN: WebRTC connectivity
- Rozszerzenia Chrome: chrome.privacy API (webRTCIPHandlingPolicy)
Zanim zaczniesz
Szacowany czas: 45 minut.
- Dokładna przeglądarka i profil, których będziesz używać, wraz z numerem wersji, wersją systemu operacyjnego oraz przypisanym do nich proxy lub VPN-em. Zachowanie WebRTC zależy od przeglądarki, systemu i konfiguracji, więc mają do niej zastosowanie tylko wyniki uzyskane przy tej samej kombinacji.
- Dane logowania do proxy lub VPN-a oraz dokumentacja dostawcy dotycząca adresów lub zakresów wyjściowych, trybu tunelowania (pełny lub split), obsługi IPv6 i polityki DNS. Potrzebujesz ich do interpretacji wyników.
- Plik z notatkami z polami na: warunki testu, prawdziwy IP z punktu odniesienia (IPv4 i IPv6, każdy z użytą metodą i czasem), dostawcę internetu, lokalny zakres IP, IP wyjścia sesji i skonfigurowaną politykę DNS.
- Trzy publiczne strony testowe: browserleaks.com/webrtc (lista kandydatów), ipleak.net (IP, IPv6 i DNS) oraz dnsleaktest.com (DNS). To strony firm trzecich, a każda wizyta wysyła im adres źródłowy Twojego połączenia.
- Wireshark (lub tcpdump na macOS/Linuksie) na testowanym urządzeniu, z uprawnieniami do przechwytywania na interfejsach sieciowych. Jest opcjonalny przy sprawdzaniu srflx, ale wymagany do wydania jakiegokolwiek werdyktu o kandydatach relay lub nieprzypisanych adresach.
- Uprawnienia do zmiany ustawień przeglądarki w testowanym profilu oraz notatka z bieżącą wartością każdego ustawienia przed zmianą, abyś mógł wrócić do stanu wyjściowego.
- Tylko jeśli już go używasz: profil przeglądarki antydetekcyjnej, który udostępnia ustawienie WebRTC. Nie polecamy tu żadnego konkretnego produktu, bo ten poradnik ich nie porównywał, a dostawca proxy daje adres wyjściowy, ale nie naprawia ujawnienia WebRTC, które jest zachowaniem przeglądarki.
Instrukcja krok po kroku
Punkt odniesienia: zapisz warunki testu
Wyniki są ważne tylko dla warunków, w których powstały, więc najpierw je zapisz. W notatce odnotuj nazwę przeglądarki i jej dokładną wersję (Chrome > Informacje o Google Chrome, Firefox > Pomoc > O Firefoksie), system operacyjny i jego wersję, klienta VPN i jego wersję, typ proxy (HTTP, HTTPS lub SOCKS5), informację, czy VPN jest z pełnym tunelem, czy split-tunnel, czy IPv6 jest tunelowane, oraz zamierzoną politykę DNS (DNS dostarczany przez VPN, zdalne rozwiązywanie nazw przez proxy albo korzystanie ze wskazanego dostawcy DoH).
Oczekiwany rezultat: Pisemny zapis warunków, który pozwoli Ci powtórzyć test po aktualizacji przeglądarki lub VPN-a.
Punkt odniesienia: ustal swój prawdziwy publiczny IP osobno dla IPv4 i IPv6
Punkt odniesienia musi pochodzić z testowanego urządzenia bez tunelu, ponieważ adresy IPv6 są zwykle przypisane do konkretnego urządzenia (i często rotują wskutek używania adresów tymczasowych), a IPv4 bywa współdzielony w całym gospodarstwie domowym. Najlepsza metoda: wyłącz VPN, proxy i wszelkie rozszerzenia proxy na testowanym urządzeniu, otwórz ipleak.net i skopiuj adres IPv4, adres IPv6 (jeśli jest pokazany) oraz dostawcę internetu. To wysyła żądanie z niezabezpieczonego połączenia do strony firmy trzeciej, które ona i Twój dostawca internetu mogą zobaczyć. Jeśli nie możesz się rozłączyć, możesz uzyskać wyłącznie punkt odniesienia IPv4 ze strony statusu routera (adres WAN), ze strony konta u dostawcy internetu lub z drugiego urządzenia w tej samej sieci bez tunelu.
Oczekiwany rezultat: Punkt odniesienia dla każdej rodziny adresów, z zapisaną metodą i czasem. Adres WAN routera może różnić się od tego, co widzą witryny, przy CGNAT. Drugie urządzenie ani strona routera nie potwierdzają adresu IPv6 testowanego urządzenia; jeśli nie udało się zmierzyć IPv6 na testowanym urządzeniu, oznacz punkt odniesienia IPv6 jako NIEROZSTRZYGNIĘTY i traktuj każdy werdykt dotyczący IPv6 jako wstępny.
Punkt odniesienia: zapisz IP wyjścia sesji przy włączonym narzędziu
Połącz ponownie VPN lub proxy i w profilu, którego faktycznie będziesz używać, otwórz ipleak.net. Zapisz w notatce IP, dostawcę/ASN, zgłoszony kraj i czas. To jest IP wyjścia sesji, punkt odniesienia dla kroku 7.
Oczekiwany rezultat: IP wyjścia tej sesji z sygnaturą czasową. Rotujące pule proxy i VPN-y z wieloma przeskokami mogą zasadnie dawać różne IP wyjścia przy różnych uruchomieniach, więc odnotuj też deklarowane przez dostawcę zachowanie rotacji.
Wykrywanie: uruchom test WebRTC w dokładnie tym profilu
Przy włączonym VPN-ie lub proxy otwórz browserleaks.com/webrtc w profilu z kroku 3, poczekaj, aż strona skończy zbieranie, i skopiuj do notatki każdego wymienionego kandydata, wraz z typem, adresem, rodziną adresów i protokołem. Przeładuj stronę i powtórz raz.
Oczekiwany rezultat: Lista kandydatów z dwóch uruchomień. Różnice między uruchomieniami mogą wynikać z rotującego wyjścia, nazw mDNS generowanych na nowo w każdej sesji, zmian interfejsów, czasu zbierania lub odpowiedzi serwerów STUN; odnotuj każdą różnicę i nie zakładaj, która przyczyna ma zastosowanie.
Wykrywanie: opisz każdego kandydata według typu, rodziny i protokołu
Oznacz w notatce każdy wiersz typem, rodziną adresów, protokołem i adresem. Przykładowe wiersze z adresami dokumentacyjnymi: 'typ host 192.168.1.20 UDP' to kandydat host, IPv4, surowy prywatny adres LAN. 'a1b2c3d4-0000-4000-8000-0123456789ab.local UDP' to kandydat host z nazwą mDNS. 'typ host 2001:db8:a:0:1c2d::9 UDP' to kandydat host z globalnie routowalnym adresem IPv6. 'typ srflx 203.0.113.45 UDP' to server-reflexive, IPv4, adres, który zobaczył serwer STUN. 'typ srflx 2001:db8:a::1234 UDP' to to samo dla IPv6. 'typ relay 198.51.100.77 UDP' to adres przekaźnikowy przydzielony przez TURN.
Oczekiwany rezultat: Każdy kandydat ma cztery etykiety: typ, rodzinę adresów, protokół i adres. Testuj IPv4 i IPv6 osobno, ponieważ czysty wynik IPv4 nic nie mówi o IPv6.
Wykrywanie: przechwyć ruch STUN i TURN na obu interfejsach
Przechwycenie pokazuje, którą trasą faktycznie poszły pakiety, i trzeba je wykonać na dwóch warstwach. Przy VPN-ie z pełnym tunelem interfejs fizyczny (na przykład Wi-Fi lub Ethernet, np. en0 lub eth0) niesie zewnętrzne, zaszyfrowane pakiety tunelu, a interfejs tunelu (na przykład utun, wg0, tun0 lub adapter TAP) przenosi wewnętrzne, niezaszyfrowane pakiety. W Wiresharku uruchom przechwytywanie na obu interfejsach z okna Capture > Options, a następnie przeładuj browserleaks.com/webrtc. Na każdym użyj filtra wyświetlania 'stun || udp.port == 3478 || udp.port == 19302 || udp.port == 5349'. W tcpdump użyj 'sudo tcpdump -ni <interface> udp port 3478 or udp port 19302' i dodaj 'or tcp port 5349' dla TURN przez TLS.
Oczekiwany rezultat: Żądania STUN Binding widoczne wyłącznie na interfejsie tunelu, z adresem źródłowym po stronie tunelu, są zgodne z działającym tunelowaniem. Jawne pakiety STUN do miejsca docelowego spoza VPN-a na interfejsie fizycznym, z Twoim prawdziwym adresem źródłowym, są dowodem wycieku. Poza tym na interfejsie fizycznym powinieneś widzieć wyłącznie zaszyfrowane pakiety adresowane do serwera VPN. Niestandardowe porty STUN lub TURN po TCP 443 nie pasują do tych filtrów, więc puste przechwycenie nie dowodzi braku wycieku.
Interpretacja: sklasyfikuj każdego kandydata srflx
Adres srflx pokazuje, jak serwer STUN zobaczył Cię na jednej trasie, więc oceniaj go na podstawie dowodów właściwych dla sesji. POTWIERDZONE UJAWNIENIE: jest równy Twojemu prawdziwemu IP z punktu odniesienia w tej samej rodzinie adresów, podczas gdy ruch miał przechodzić przez tunel lub proxy. ZGODNY Z WYJŚCIEM SESJI: jest równy IP wyjścia zapisanemu w kroku 3 w tej samej sesji, najlepiej gdy przechwycenie z kroku 6 pokazuje żądanie STUN na interfejsie tunelu. NIEPRZYPISANY: różni się od punktu odniesienia i od IP wyjścia sesji; przynależność do ASN lub zakresu dostawcy jest tylko dowodem pomocniczym, ponieważ nie pokazuje, że to Twoje zamierzone wyjście, a nie innego klienta lub inna trasa tego samego dostawcy. NIEROZSTRZYGNIĘTY: nie pojawia się żaden kandydat srflx, strona się nie załadowała albo przetestowano tylko jedną rodzinę adresów.
Oczekiwany rezultat: Oznaczony werdykt dla każdego adresu srflx i każdej rodziny. Wynik NIEPRZYPISANY to powód, by zbadać sprawę z dostawcą lub na podstawie przechwycenia, a nie automatyczny dowód ujawnienia prawdziwego IP.
Interpretacja: sklasyfikuj każdego kandydata relay osobno od wyjścia klienta
Adres relay należy do serwera TURN i nic nie mówi o tym, jak Twój klient do niego dotarł. Pomiń ten krok, jeśli nie pojawił się żaden kandydat relay, ponieważ strony testowe, które podają wyłącznie serwery STUN, żadnego nie wytwarzają. W przeciwnym razie znajdź adres i port serwera TURN na stronie, a następnie użyj przechwycenia z kroku 6, by odczytać pakiety klient–TURN: który interfejs je niósł, adres docelowy i Twój adres źródłowy. Przypisz werdykt POŁĄCZENIE Z PRZEKAŹNIKIEM PRZEZ TUNEL (pakiety tylko na interfejsie tunelu, adres źródłowy po stronie tunelu), UJAWNIONA TRASA KLIENTA DO PRZEKAŹNIKA (pakiety do serwera TURN na interfejsie fizycznym z Twoim prawdziwym adresem źródłowym) albo NIEROZSTRZYGNIĘTY (brak przechwycenia lub TURN na porcie nieobjętym Twoim filtrem).
Oczekiwany rezultat: Werdykt dotyczący trasy dla każdego kandydata relay, oparty na przechwyceniu klient–TURN. Dowody z przechwycenia samego STUN nie ustalają trasy do TURN, a adres relay też jej nie pokazuje.
Interpretacja: sklasyfikuj kandydatów host według samego adresu
Kandydaci host pochodzą z Twoich interfejsów, więc klasyfikuj adres, a nie typ. Adres prywatny (na przykład 192.168.x.x, 10.x.x.x lub własny adres 10.x interfejsu tunelu): szczegół LAN i dana wejściowa do fingerprintingu, a nie wyciek publicznego IP. Nazwa mDNS kończąca się na .local: przeglądarka zaciemniła adres; zapisz to jako ZACIEMNIONY. Adres globalnie routowalny (publiczny IPv6 lub publiczny IPv4 na urządzeniu z bezpośrednim adresem publicznym): porównaj go z punktem odniesienia dla tej rodziny. Jeśli jest równy punktowi odniesienia, oznacz POTWIERDZONE UJAWNIENIE względem zamierzonej granicy. Jeśli to inny publiczny adres IPv6 (na przykład adres tymczasowy), oznacz NIEPRZYPISANY i sprawdź, czy należy do interfejsu fizycznego, czy tunelu.
Oczekiwany rezultat: Każdy kandydat host ma klasę: prywatny, zaciemniony lub routowalny z werdyktem. Adres interfejsu tunelu VPN-a, który przydziela publiczny adres IPv6, to zamierzone ujawnienie, dlatego tak ważna jest zamierzona granica.
Ograniczanie: wybierz jedną poprawkę z tabeli decyzyjnej i najpierw zastosuj poprawkę na poziomie sieci
Ustawienia przeglądarki mogą ukryć adresy przed stronami, ale nie naprawią zepsutego tunelu, więc jeśli Twoje werdykty na to wskazują, najpierw napraw warstwę sieciową. Skorzystaj z szybkiej tabeli decyzyjnej we wstępie. W przypadku split tunnelingu lub wykluczenia aplikacji usuń przeglądarkę z listy wykluczeń w kliencie VPN. W przypadku kill switcha zawodzącego w trybie „fail open” włącz opcję always-on lub blokowania ruchu poza VPN-em, jeśli Twój klient ją ma. W przypadku nietunelowanego IPv6 włącz IPv6 w kliencie VPN, jeśli dostawca to wspiera, albo wyłącz IPv6 na adapterze sieciowym w ustawieniach sieci systemu. Zanotuj poprzednią wartość każdego zmienionego ustawienia.
Oczekiwany rezultat: Pisemna lista zmian z wartościami przed i po. Jeśli Twoje jedyne ustalenia dotyczyły prywatnych lub mDNS-owych kandydatów host, przejdź od razu do kroku dla Twojej przeglądarki.
Ograniczanie (tylko Firefox): ogranicz zbieranie kandydatów ICE w about:config
Firefox nie ma przełącznika na stronie Ustawień, więc zmień preferencje w about:config. Otwórz nową kartę, wpisz about:config, wybierz „Akceptuję ryzyko, kontynuuj”, a następnie wyszukaj każdą preferencję. 'media.peerconnection.ice.default_address_only' ustawione na true ogranicza zbieranie do interfejsu trasy domyślnej. 'media.peerconnection.ice.no_host' ustawione na true usuwa kandydatów host (w tym nazwy mDNS). 'media.peerconnection.ice.proxy_only_if_behind_proxy' ustawione na true ogranicza kandydatów do ścieżki proxy, gdy proxy jest skonfigurowane. 'media.peerconnection.enabled' ustawione na false całkowicie wyłącza WebRTC i jest ostatecznością, bo psuje rozmowy wideo. Ustawiaj jedną preferencję naraz i po zmianach uruchom przeglądarkę ponownie.
Oczekiwany rezultat: Zmieniona preferencja jest w about:config pogrubiona (zmodyfikowana). Nazwy i wartości domyślne mogą się różnić w zależności od wersji, więc jeśli nazwy brakuje w Twojej kompilacji, wyszukaj 'peerconnection' i sprawdź dokumentację Mozilli, zanim użyjesz innej. Aby wrócić do stanu wyjściowego, kliknij strzałkę resetowania obok preferencji.
Ograniczanie (tylko Chrome i Edge): ustaw webRTCIPHandlingPolicy przez rozszerzenie
Chrome i Edge udostępniają tę politykę przez API chrome.privacy (opisane na developer.chrome.com), a nie przez stronę Ustawień. Zainstaluj rozszerzenie, które żąda uprawnienia privacy i udostępnia opcję obsługi IP w WebRTC (sprawdź jego uprawnienia w chrome://extensions > Szczegóły), albo napisz krótkie lokalne rozszerzenie ustawiające chrome.privacy.network.webRTCIPHandlingPolicy. Udokumentowane wartości to 'default', 'default_public_and_private_interfaces', 'default_public_interface_only' (nie ujawniaj adresów prywatnych) oraz 'disable_non_proxied_udp' (używaj UDP tylko przez proxy, które to obsługuje, w przeciwnym razie tylko TCP lub brak mediów WebRTC). Wybierz 'default_public_interface_only' dla VPN-a z pełnym tunelem i 'disable_non_proxied_udp' dla proxy tylko w przeglądarce.
Oczekiwany rezultat: Rozszerzenie zgłasza aktywną politykę, a API prywatności Chrome zgłasza ją jako kontrolowaną przez rozszerzenie. Rozszerzenie będące wyłącznie proxy, bez uprawnienia privacy, nie zmienia zachowania WebRTC. Edge używa tego samego modelu rozszerzeń. Aby wrócić do stanu wyjściowego, wyłącz lub usuń rozszerzenie w chrome://extensions (lub edge://extensions) i uruchom przeglądarkę ponownie.
Ograniczanie (Safari lub profil przeglądarki antydetekcyjnej): użyj tego, co udostępnia dany produkt
W Safari nie ma udokumentowanego ustawienia użytkownika, które ograniczałoby kandydatów WebRTC tak jak preferencje Firefoksa, więc polegaj na poprawce z pełnym tunelem VPN z kroku 10 i na kontroli na poziomie sieci. Menu Programowanie w Safari zawiera eksperymentalne przełączniki związane z WebRTC; nie zmieniaj ich, jeśli nie potrafisz wyjaśnić, co każdy z nich robi, i zapisz wartość pierwotną przed każdą zmianą. W profilu przeglądarki antydetekcyjnej otwórz ustawienia profilu i znajdź opcję WebRTC (etykiety różnią się w zależności od produktu, np. real, replaced lub altered i disabled). Wybierz tryb, który zgłasza wyłącznie adres proxy profilu, albo wyłącz WebRTC, jeśli nie potrzebujesz rozmów.
Oczekiwany rezultat: Ustawienie zapisane z wartościami przed i po. Tryb replaced lub altered zmienia to, co mówi się stronom, a nie trasę pakietów, więc potwierdź go przechwyceniem z kroku 6, a nie tylko stroną testową.
Weryfikacja: sprawdź, czy rozmowy, których faktycznie używasz, nadal działają
Restrykcyjne ustawienia WebRTC mogą psuć rozmowy, więc przetestuj jedno realne zastosowanie. Otwórz aplikację do rozmów lub spotkań WebRTC, której używasz (albo publiczną stronę testu kamery i mikrofonu), przyznaj uprawnienie do kamery i mikrofonu wyłącznie tej witrynie i rozpocznij rozmowę testową lub pętlę zwrotną. Zrób to raz przy włączonym ograniczeniu. Potem, jeśli rozmowa się nie udaje, sprawdź, czy winne jest ustawienie: wycofaj tylko to ustawienie, powtórz próbę i zanotuj wynik.
Oczekiwany rezultat: Każde narzędzie jest oznaczone jako DZIAŁA, DZIAŁA Z OGRANICZENIAMI (na przykład tylko przekaźnik TCP, większe opóźnienie) lub NIE DZIAŁA. Przy 'disable_non_proxied_udp' lub preferencji Firefoksa 'no_host' rozmowy ścieżkami peer-to-peer mogą się nie udawać albo przechodzić na przekaźnik; to oczekiwany koszt tego ustawienia.
Ponowny test: powtórz kroki 4–9 i zapisz porównanie przed i po
Powtórz kroki 4–9 z tą samą przeglądarką, wersją, profilem, siecią i notatkami o porze dnia, a następnie zapisz oba uruchomienia obok siebie. Przykład poglądowy z adresami dokumentacyjnymi (niemierzony): punkt odniesienia IPv4 203.0.113.45, punkt odniesienia IPv6 2001:db8:a::1234, wyjście sesji 198.51.100.7 (tylko IPv4). Przed: srflx 203.0.113.45 (POTWIERDZONE UJAWNIENIE, IPv4), host 2001:db8:a::1234 (POTWIERDZONE UJAWNIENIE, IPv6), host 192.168.1.20 (prywatny). Zmiana z kroku 10: wyłącz IPv6 na adapterze, ponieważ VPN go nie tuneluje. Zmiana z kroku 11: ustaw media.peerconnection.ice.default_address_only na true. Po: srflx 198.51.100.7 (ZGODNY Z WYJŚCIEM SESJI, przechwycenie pokazuje STUN wyłącznie na interfejsie tunelu), brak kandydatów IPv6, brak kandydata host innego niż adres tunelu. Test rozmowy z kroku 14: DZIAŁA.
Oczekiwany rezultat: Tabela z warunkami testu, każdym kandydatem, jego werdyktem przed i po, każdym zmienionym ustawieniem wraz z wartością umożliwiającą przywrócenie poprzedniego stanu oraz datą. Wynik, który możesz podać, to „nie zaobserwowano ujawnienia w testowanych warunkach”. Powtarzaj test po każdej aktualizacji przeglądarki, systemu lub VPN-a, ponieważ ustawienia domyślne mogą się zmieniać.
Rozwiązywanie problemów
- Publiczny adres WebRTC zgadza się z moim IP wyjścia, ale ipleak.net pokazuje mojego prawdziwego dostawcę internetu.
- To awaria routingu, a nie WebRTC. Sprawdź ponownie, czy proxy lub VPN jest przypisane do testowanego profilu, a potem powtórz krok 4.
- Test pokazuje kandydata host 192.168.x.x i nie mogę go usunąć.
- To sygnał o niższej wadze, a nie wyciek publicznego IP. Użyj opcji kontroli WebRTC lub ustawienia na poziomie profilu, które ukrywa lub zaciemnia adresy lokalne, a potem przetestuj ponownie. Nazwa hosta mDNS .local jest oczekiwana i w porządku.
- Wyciek zniknął, ale rozmowy wideo już nie działają.
- Wyłączenie WebRTC zapewnia ochronę kosztem zgodności. Przejdź na ustawienie na poziomie profilu lub oparte na rozszerzeniu, które podąża za IP proxy, albo trzymaj osobną przeglądarkę bez ograniczenia do rozmów.
- Wyniki zmieniają się między uruchomieniami lub między przeglądarkami.
- Wyniki zależą od przeglądarki, systemu i konfiguracji VPN-a/proxy. Zawsze testuj dokładnie używany profil i po każdej zmianie uruchom test co najmniej dwa razy.
- IP wyjścia jest geolokalizowane w niewłaściwym kraju.
- Poproś dostawcę o inne wyjście i powtórz kroki 3–15. W naszych własnych logach proxy jedno wyjście z widocznych uruchomień wskazywało inny kraj niż deklarowany, więc rozbieżność lokalizacji nie zawsze jest problemem WebRTC.
- DNS nadal wskazuje mojego lokalnego dostawcę internetu po naprawie WebRTC.
- WebRTC to tylko jedna z trzech typowych dróg wycieku. Włącz ochronę przed wyciekami DNS w VPN-ie lub kieruj DNS przez proxy, a następnie powtórz krok 13.


